Newsletter

Szybcy i wściekli na Twitterze

Aleksandra Kaniewska, 02.02.2012
Twitterowe kulki latają w powietrzu jak oszalałe. Ciekawe, co pomyślałaby o nich bohaterka tej dzisiejszej werbalnej zabawy – zmarła wczoraj Poetka, Wisława Szymborska?

Twitterowe kulki latają w powietrzu jak oszalałe. Ciekawe, co pomyślałaby o nich bohaterka tej dzisiejszej werbalnej zabawy – zmarła wczoraj Poetka, Wisława Szymborska?

Jest sroga zima. Na zewnątrz minus 20 stopni Celsjusza. Nic więc dziwnego, że wszyscy polscy intelektualiści, komentatorzy i publicyści zaszyli się w ciepłych wnętrzach, otworzyli laptopy i zaczęli bitwę na śnieżki.

Twitterowe kulki latają w powietrzu jak oszalałe. Ciekawe, co pomyślałaby o nich bohaterka tej dzisiejszej werbalnej zabawy – zmarła wczoraj Poetka, Wisława Szymborska? Pewnie skwitowałaby to po swojemu: z ciepłą ironią mądrej obserwatorki ludzkich słabości.

Na Twitterze wszyscy są kreatywni. Do tego zwięźli – do zaprezentowania celnej riposty czy mocnego lewego sierpowego mają tylko 140 znaków. I jeszcze są szybcy. I wściekli.

I tak jak na wczesnowiosennej łące, na dzisiejszym Twitterze wypączkowały różne kwiatki Szybkich i Wściekłych. Zacytujmy (pisownia oryginalna):

@WandaNowicka: Coraz mniej wielkich ludzi – najpierw Havel, teraz Wisłocka.

@mmagierowski: Faktycznie posłanka z Warszawy Zrobiła Wisłocką z Wisławy. Żal za poetką mój szczery wręcz poprzestawiał litery. Posłanka przyrzeka poprawę.

@naczas: Zmarła wielka poetka. Była kuzynką mojej Babci.

@gnapieralski: Dziękuję za wiersze, które były taką dawką pozytywizmu.

Jakiś kreatywny internauta (i zapewne intelektualista) stworzył nawet tren, tzw. Twittren. Na cześć Poetki? Raczej na cześć samozwańczych wspominaczy Wisławy Szymborskiej.

A co ona sama, tak intensywnie wspominana i żegnana, powiedziałaby na tę zgrywę? Wiadomo było, że żartowała ze wszystkiego. Wielokrotnie z własnej śmierci. Zacytujmy więc fragment autoironicznego wiersza „Nagrobek”. A reszta niech będzie milczeniem.

„Tu leży staroświecka jak przecinek

autorka paru wierszy. Wieczny odpoczynek

raczyła dać jej ziemia, pomimo że trup

nie należał do żadnej z literackich grup.

Ale też nic lepszego nie ma na mogile

oprócz tej rymowanki, łopianu i sowy.

Przechodniu, wyjmij z teczki mózg elektronowy

i nad losem Szymborskiej podumaj przez chwilę” .