Newsletter

Znak Polski Walczącej

Elżbieta Misiak-Bremer, 26.09.2013
„Kotwica”, znana powszechnie jako znak Polski Walczącej, ma swoją prawie zupełnie nieznaną historię

„Kotwica”, znana powszechnie jako znak Polski Walczącej, ma swoją prawie zupełnie nieznaną historię.

Na terenie Politechniki Warszawskiej, od strony ul. Koszykowej, stoją budynki, w których zamieszkiwali profesorowie tej szkoły. W czasie okupacji niemieckiej też. Córką profesora Smoleńskiego była Anna Smoleńska (1920-1943), ps. „Hania” , instruktorka harcerska. „Hania” mieszkała razem z ojcem, chodziła codziennie po terenie Politechniki. W jednej z jej metalowych bram, w przejściu na tzw. mały dziedziniec, znajdowały się – i znajdują nadal – znaki symbolizujące Politechnikę Warszawską. Były one bardzo podobne, niemal identyczne, do powstałego później symbolu niepodległości Polski.

Na ten niepodległościowy symbol został ogłoszony podziemny konkurs, w którym zgłoszono 27 propozycji. Konkurs rozstrzygnięto 20 marca 1942 roku. „Hania” była wtedy studentką historii sztuki podziemnego Uniwersytetu Warszawskiego. W pamięci koleżanek, które wojnę przeżyły, pozostały opowieści i zachwyt Hani nad widzianymi w bramie na terenie Politechniki znakami. Z tego też narodziło się przeświadczenie, a nawet pewność, że autorką Kotwicy, która wygrała konkurs, była właśnie Hania, zainspirowana znakiem Politechniki Warszawskiej.

W rok później, czyli w 1943 roku, Hania zginęła w Oświęcimiu.

W latach dziewięćdziesiątych w domu PW przy ul. Koszykowej wmurowana została tablica poświęcona jej pamięci.

*Elżbieta Misiak-Bremer – inżynier, dziennikarka, związana z prasą podziemna w Polsce i w Stanach Zjednoczonych oraz paryską „Kulturą”, członek Rady Programowej TVP